Dutch Adventure 2

De wedstrijd van het jaar voor mij! Gedurende het jaar struin ik genoeg wedstrijdjes af; Stratenlopen, triathlons, duathlons, crossjes, trails, adventure races …

Met stip op 1
Maar deze wedstrijd staat toch ieder jaar met stip op 1! Vier jaar geleden was dit mijn eerste kennismaking met adventure racen. Toen koos ik samen met mijn broertje nog voorzichtig voor de light versie. Tot onze verbazing werden we, zonder enige ervaring (en zonder kaarthoekmeter),  onmiddellijk 2e. De edities die volgenden waren onvergetelijke ervaringen en ieder jaar konden we wel minstens 1 ‘blok’ winnen en was het eindresultaat telkens de 2e plaats in de eindrangschikking.

28992604493_4db940df9c_b

AT Challenge 2016

AT Challenge
Afgelopen september had ik het genoegen om een eerste keer met Ward te mogen racen. Voor Ward was dit een van zijn eerste wedstrijdjes na zijn operatie en was nog op de weg terug. Bij de AT Challenge ging het teamwerk met Ward uitstekend en konden we onze eerste teamprestatie bekronen met de overwinning in Eindhoven. Op het moment dat we in januari besloten om Hard van Brabant samen te racen was ik zeer verheugd en vond het ook een eer om samen met Ward deze race te mogen betwisten. Ward heeft zelf mee geholpen in de voorgaande edities om de HvB tot dit niveau te brengen. Voor hem zou het dus ook een speciale wedstrijd worden. Op Strava was inmiddels duidelijk geworden voor mij dat Ward fysiek veel sterker was geworden t.o.v. september. Meestrijden voor de overwinning tijdens de HvB was dus wel meteen het doel.

Zaterdagavond

Het was eindelijk zo ver! Benieuwd wat Jeroen had bedacht voor de proloog op weg naar Chaam. Eerst nog even een hapje eten en de andere avonturiers begroeten en bijkletsen. Maar ieder gesprek ging al snel over die mooie recreatieplas die was aangelegd en de watertemperatuur…

IMG-20170325-WA0015

Overtrekken voor beginners

Tijdens de briefing werd duidelijk dat het een snelle proloog zou worden en dat dit de startvolgorde voor zondag zou bepalen. Ward en ik besloten om het in een steady tempo te doen en zondag echt te gaan knallen. Na de eerste kompaskoersen waren we het eerste team dat kon beginnen om de CP’s en kaart over te tekenen op het kalkpapiertje. De race was begonnen.. dus er werd snel wat op het papier gezet en toen we beide tevreden waren, konden we vertrekken. De eerste CP’s werden snel gevonden, maar halverwege stokte het tempo even.. want waar was nu die knijper bij dat hek?? Na wat zoeken bleek de knijper achter een boom verstopt te liggen. Hmmmz… Omschrijving CP16 was “boom”… Dus dan was dat niet CP15 (hek) dat we zochten, maar CP16?! Elkaars hanenpoten handschrift ontcijferen bleek toch niet mee te vallen. Zoals ieder team hadden we de CP in de recreatieplas als laatste overgehouden. Als eerste?! team aangekomen bij het water ontdekten we dat we nog 2 lege vakjes hadden op onze knipkaart! Snel het water in en terug binnen op de kaart gaan kijken waar CP9 was. Even een sprintje naar de uithoek van de camping en terug zorgde er toch voor dat we even aan de bak moesten.

Geen idee als hoeveelste team we nu uiteindelijk gefinisht waren, maar dat waren zorgen voor later! Eerst de kaarten voor zondag bestuderen en intekenen. Toen ik eenmaal afgedroogd en omgekleed was, was Ward al bijna klaar met intekenen. Als een van de eerste teams konden we naar ons bedje (thuis). Zelf heel de nacht geen oog dicht gedaan. Nog vol adrenaline van de proloog en ook misselijk van..?

Zondag

Het zou toch lekker warm worden?
Terug aangekomen in Chaam bleek dat we uiteindelijk nog als 8e geëindigd waren tijdens de proloog, dus 4 minuten na het eerste team aan onze wedstrijd mochten beginnen. Het was om 4.50 uur nog behoorlijk frisjes, dus toch nog maar wat extra laagjes aantrekken, want koud zou het zeker zijn als je nat zou worden. En dat we ergens een CP in het water moesten gaan knippen was wel een zekerheidje bij Jeroen.

WhatsApp Image 2017-03-26 at 21.57.54

Big brother was watching us

Met een lekker tempo reden we over de donkere landwegen naar het eerste CP. Daar stonden al een aantal andere teams ‘te zoeken’. Ward las de kaart uitstekend en vertelde me bij welk paaltje de CP moest liggen en zo waren wij het eerste team dat de eerste CP had geknipt! BAM! Die 4 minuten waren meteen helemaal goed gemaakt. Dat zorgde voor een boost en we konden in een strak tempo de volgende CP’s binnenhalen. En wat te verwachten was.. Daar was de eerste CP waarbij we door het water moesten! Brrrrr.. Blij dat ik nog wat extra laagjes aan had, die nu wel natuurlijk allemaal doorweekt waren. Op het einde van de eerste MTB-etappe hadden we alle lampjes achter ons afgeschud en konden we als eerste beginnen aan de lange loop-etappe. Ik had m’n fiets nog maar amper weggezet of Ward was er al vandoor. Met een stevig tempo hobbelden we door de donkere bossen. In het Mastbos zijn alle paden goed zichtbaar en konden we daardoor het tempo hoog houden. Ik de CP knippen en Ward hobbelde rustig verder en dan weer even gas geven om bij Ward aan te pikken.

 

ranjaInmiddels was het licht geworden en kwamen we bij de kano’s aan. Na de lange run, terug even zitten heerlijk. Dat was even fijn ja.. maar het kanoën is ons minst favoriete onderdeel, dus bikkelden we naar het volgende TA. En onderweg werden we nog ingehaald door een team dat het rustiger aan deed en af en toe een slag liet lopen, maar ons toch voorbij stak. De laatste kano-CP bleek net voorbij het TA te liggen en we besloten al snel unaniem dat we op ons schema wilden blijven en het laatste stukje kanoën aan ons voorbij zouden laten gaan.

In Breda aangekomen moesten we eerst de gekregen “stroken kaart” in de juiste volgorde plaatsen en een route uittekenen. Trapje op trapje af, stoepje op stoepje af, straatje links straatje rechts.. de ene na de andere CP werd vlot gevonden.

 

Wat is een adventure race zonder ranja?
Na lekker door Breda gerend te hebben en een bekertje ranja gehad te hebben, konden we op de step onze weg vervolgen. Als snel hadden we het volgende ritme; Ward vertelde me waar de CP lag – Ik bevestigde dat ik de CP zag – Ik ging knippen en Ward rolde rustig verder – Ik als een malle een gat van 25m op de step dicht knallen. Liever toch een gat dichtlopen dan steppen. Tijdens de step-etappe kwam de eerste kleine tegenslag. De weg op de kaart bleek over privéterrein te gaan.. dus toch maar even een omweggetje (5min) maken.

Tanden op elkaar

Was lopen nu echt zo leuk ?

Taaie beentjes
Blij dat het steppen er op zat, kwamen we aan bij het volgende TA. Hier volgden 2 schiet opdrachten, deze verliepen zacht uitgedrukt ‘soepeltjes’. Na 2 schoten in de roos bij het boogschieten, mochten we aan de laatste loopetappe beginnen. Al snel merkten we beiden dat het lopen toch niet meer zo vlot ging. Desalniettemin hadden we er nog steeds goed de pas in en het tempo werd onderhouden. Alles begon te kraken en zelfs bij mij kwam er het verlangen om terug om de fiets te stappen. Met de gedachte dat dit looptempo waarschijnlijk weinig teams nog zouden kunnen opbrengen, hobbelden we naar het laatste TA voor onze mountainbikes.

 

 

   IMG-20170326-WA0003

Gokje gewaagd en gehaald.

 

 

 

Gas op die lollie!
Gas er op.. en naar de finish! Die mountainbike Special Task zou ons te veel tijd kosten en dan zou het een gepuzzel worden welke CP’s we nog op de terugweg zouden kunnen pakken, dus hier lieten we (pas) voor de 2e keer punten liggen. Het laatste uur was ingegaan en Ward navigeerde wederom als een speer en foutloos. Nog een paar keer het koude water in om een CP op te rapen en we besloten om slechts 1 puntje te laten liggen, met de kans dat we net buiten de tijd zouden finishen. De laatste CP’s waren 10ptn waard, dus dat betekende dat we 3’59” na de deadline mochten finishen. Met een laatste sprint naar de finish kwamen we om 14:02:52 moe gestreden over de finish!

 

 

Er zit iemand warm bij deze winter
Blokkie hout doormidden hakken en klimnetje omhoog en het zat er weer op (Lees ‘dikke knoest’ en ‘20m de hoogte in’).

De overheerlijke maaltijd ging er wel in en de grote gouden hamers mochten mee naar huis!

HvB

Conclusies na dit schitterende weekend:

20170327_074410

Gouden hamer! Mooie prijs!

  • Adventure racen is gaaf
  • Adventureracers zijn een leuk volkje
  • Dood gaan x10 is leuk?!
  • De watertemperatuur in maart is BRRRRRRRrrrrrrrr….
  • AR is enkel mogelijk dankzij super vrijwilligers
  • Jeroen houdt van CP’s in het water plaatsen
  • Een adventure race zit altijd vol verrassingen
  • De natuur hier in de omgeving is prachtig
  • Alle CP’s just on the spot (dus geen zoekspelletje, maar goed kaartlezen!)
  • De organisatie van de HvB heeft wederom een geweldig evenement neergezet
  • Na 4 jaar 2e in de mooiste race, eindelijk eerste is gaaf

Thanks Ward en team HvB!!

Tom Michielsen

IMG-20170326-WA0004

Ward Luitjes

IMG-20170326-WA0000

Tom Michielsen